Met een nieuwsgierig oog en een scherp gevoel voor detail verkent Sita plaatsen die allang uit het dagelijks leven zijn verdwenen. Verlaten gebouwen, stille kamers, afbrokkelende gevels – ze ziet ze niet als ruïnes, maar als levende archieven van de tijd.

Haar interesse in fotografie werd al op jonge leeftijd gewekt: ze kreeg haar eerste zakcamera op tienjarige leeftijd. Sinds 2005 werkt ze uitsluitend digitaal. De fascinatie om dingen te ontdekken die anderen niet meteen opmerken, vormt nog steeds de kern van haar werk vandaag de dag. Dit getrainde oog voor de kleine details begeleidt haar ook professioneel – sinds 2003 werkt ze met succes als zelfstandig mediaontwerper en grafisch ontwerper in Hannover.

Haar fotografie wordt gekenmerkt door eerlijkheid en een scherp, creatief oog voor wat verborgen is. Reflecties, patronen, texturen en het subtiele spel van licht worden centrale elementen van haar visuele taal. Ze draait zich bewust weer om, kijkt vanuit ongewone perspectieven naar plaatsen en ontdekt schoonheid waar anderen alleen vergankelijkheid zien.

Voor haar zijn Lost Places geen achtergrond, maar ruimtes van ervaring. Elke plek bevat verrassing, opwinding en een bijna kinderlijke nieuwsgierigheid op het moment van ontdekking. Haar werken vangen de stille poëzie van verval – de sporen van de natuur die ruimtes terugwint, de patina van tijd die verhalen zonder woorden vertelt.

Het resultaat zijn foto's die niet documenteren maar transformeren: ze tonen de esthetiek van verval als uitdrukking van verandering, herinnering en stille schoonheid.