Z ciekawością i wyczuciem szczegółów Sita eksploruje miejsca, które dawno wymknęły się z codziennego życia. Opuszczone budynki, ciche pomieszczenia, rozpadające się fasady – postrzega je nie jako ruiny, lecz żywe archiwa czasu.

Jej zainteresowanie fotografią zrodziło się wcześnie: w wieku dziesięciu lat otrzymała swój pierwszy aparat kieszonkowy. Od 2005 roku pracuje wyłącznie cyfrowo. Fascynacja odkrywaniem rzeczy, na które inni nie zwracają od razu uwagi, pozostaje sednem jej twórczości. To wyćwiczone oko do drobnych detali towarzyszy jej również w życiu zawodowym – od 2003 roku z powodzeniem pracuje jako niezależny projektant mediów i grafik w Hanowerze.

Jej fotografie charakteryzują się szczerością i bystrym, kreatywnym okiem dostrzegającym to, co ukryte. Odbicia, wzory, faktury i subtelna gra światła stają się centralnymi elementami jej języka wizualnego. Świadomie odwraca się, patrzy na miejsca z nietypowych perspektyw i odkrywa piękno tam, gdzie inni widzą jedynie ulotność.

Dla niej utracone miejsca to nie tylko tło, ale przestrzeń do doświadczania. Każde miejsce kryje w sobie niespodzianki, ekscytację i niemal dziecięcą ciekawość w chwili odkrycia. Jej prace uchwycą cichą poezję rozkładu – ślady natury odzyskującej przestrzeń, patynę czasu, która opowiada historie bez słów.

W rezultacie powstają fotografie, które nie dokumentują, lecz przekształcają: pokazują estetykę rozkładu jako wyraz zmiany, pamięci i cichego piękna.